DE VERSCHILLENDE VORMEN VAN VERSLAVING

DE VERSCHILLENDE VORMEN VAN VERSLAVING

Verslaving is een complexe ziekte, maar bijna een eeuw wetenschappelijk onderzoek heeft onderzoekers geholpen om beter te begrijpen hoe het werkt.

Dit onderzoek heeft geleid tot een belangrijke verandering in de manier waarop we over verslaving praten: verslaving wordt nu geclassificeerd als een ziekte die de hersenen aantast, niet als een persoonlijke tekortkoming of keuze.

De meeste mensen denken aan middelengebruik als ze over verslaving horen, maar dat is niet de enige vorm van verslaving.

Onderzoek suggereert dat verslavingen aan middelen op dezelfde manier werken als patronen van dwangmatig gedrag, zoals gokken of winkelen.

Tegenwoordig herkennen de meeste experts twee soorten verslaving:

Chemische verslaving. Dit verwijst naar verslaving waarbij middelen worden gebruikt.
Gedragsverslaving. Dit verwijst naar verslaving die dwangmatig gedrag met zich meebrengt. Dit zijn aanhoudende, herhaalde gedragingen die u uitvoert, zelfs als ze geen echt voordeel bieden.

Het beloningssysteem

Verslaving verstoort de normale hersenfunctie, vooral in het beloningssysteem.

Wanneer je iets doet dat je leuk vindt, of dat nu is met je beste vriend, een fles wijn drinken of cocaïne gebruiken, dit beloningssysteem maakt de neurotransmitter dopamine samen met andere chemicaliën vrij.

In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, lijkt dopamine niet echt gevoelens van plezier of euforie te veroorzaken. In plaats daarvan lijkt het de associatie van je hersenen tussen bepaalde dingen en gevoelens van plezier te versterken, waardoor je die dingen in de toekomst opnieuw moet opzoeken.

Verlangen en tolerantie

De wens om deze euforie opnieuw te ervaren kan hunkeren naar de stof of het gedrag veroorzaken, vooral wanneer je dezelfde signalen tegenkomt (zoals een feest waar mensen drinken, bijvoorbeeld). Deze hunkeringen dienen vaak als het eerste teken van verslaving.

Terwijl je een stof blijft gebruiken of gedrag vertoont, blijven je hersenen grotere hoeveelheden dopamine produceren. Uiteindelijk erkent het dat er al voldoende dopamine in je hersenen zit en begint het minder te produceren als reactie op normale triggers.

Er is echter één probleem: het beloningssysteem van je hersenen heeft nog steeds dezelfde hoeveelheid dopamine nodig om te functioneren zoals het zou moeten.

Het duurt niet lang of je moet meer van de stof gebruiken om goed te maken wat je hersenen niet vrijgeven. Dit effect wordt tolerantie genoemd.

Verlies van controle

Verslaving houdt meestal een onvermogen in om middelengebruik of specifiek gedrag te beheersen. Dit kan onder andere leiden tot baanverlies, gezondheidsproblemen en relatieproblemen.

Als reactie daarop zou je kunnen besluiten om te stoppen met de stof of het gedrag, alleen om te ontdekken dat je tekort blijft schieten, ondanks je beste inspanningen.

Bovenaan formulier

Enkele van de meest voorkomende verslavende middelen zijn:

alcohol
opioïden, waaronder zowel heroïne als voorgeschreven pijnstillers zoals oxycodon en morfine
hennep
nicotine
amfetaminen
cocaïne
methamfetamine

Veelvoorkomende gedragsverslavingen die mensen vaak zoeken naar therapie en andere professionele ondersteuning om aan te pakken, zijn onder meer:

winkelverslaving
sportverslaving
voedselverslaving
seksverslaving
tv-verslaving
Facebook (sociale media) verslaving
gokverslaving
internet gaming stoornis

Een reactie achterlaten